СВЕДОК

Сведокот мора да се јави кога е уредно повикан и да сведочи вистинито, освен ако законот дозволува одбивање. Главните права вклучуваат:

• Одбивање да сведочи во околностите наведени во член 119 и одбивање одговор на прашања што би можеле да го инкриминираат сведокот или роднините наведени во член 121(1) од Кодексот за кривична постапка. Не постои безусловно право секој сведок да го одбие целото сведочење.
• Присуство на испитувањето со адвокат и консултирање со него според член 122(2). Отсуството на адвокатот без оправдана причина не го спречува испитувањето.
• Користење белешки што ги поседува сведокот за бројки, датуми и други информации важни за сведочењето; примање надомест за изгубен работен ден и надомест на трошоците; и барање укинување акти што ги повредуваат правата и законитите интереси на сведокот според член 122(1).
• Испитување на местото каде што се наоѓа сведокот ако болест или попреченост го спречува јавувањето, според член 120(2). Испитувањето преку судска делегација или видеоврска не е безусловна опција по исклучив избор на сведокот.
• Добивање заштитни мерки кога има доволни основи да се утврди реална опасност, на барање на сведокот или со согласност, според член 123; и користење на законските правни средства против мерки што го засегаат сведокот.

Правна помош може да се побара штом се прими повик. Применливите права и секое дозволено одбивање сведочење зависат од процесниот статус на лицето и конкретното прашање.

Правен основ: Членови 119–123 од Кодексот за кривична постапка.

Ако сведокот при испитување почне да дава самоинкриминирачко сведочење, органот мора да го прекине испитувањето и да ги објасни правата наведени во член 139(7). Дополнителни гаранции се пристап до адвокат, правна помош и толкување кога се исполнети соодветните услови; соодветни правила се применуваат и на соочувања според член 143(6)–(10).

Правен основ: Член 139(7)–(11) и член 143(6)–(10) од Кодексот за кривична постапка.